لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

وزن هنگام تولد یکی از عوامل اصلی تعیین کننده رشد جسمانی و مغزی کودک بوده و نشانه معتبری از رشد داخل رحمی می باشد. لذا شناخت عوامل موثر بر کم وزنی هنگام تولد و بر طرف کردن این عوامل از اهمیت خاصی برخوردار است. این پژوهش به صورت مقطعی در پاییز سال 1380 به منظور تعیین رابطه اضافه وزن در اولین بارداری با وزن نوزاد در هنگام تولد انجام گرفت. برای انجام این پژوهش 12 خانه بهداشت از بین خانه های بهداشت شهرستان کرمان به صورت تصادفی انتخاب و در کلیه خانه های بهداشت پرونده های مربوط به مادران واجد الشرایطی که طی 12 سال اخیر (مهر 1368 لغایت مهر 1380) اولین زایمان خود را داشته اند (n=487) برگزیده و اطلاعات مورد نیاز از آنان استخراج گردید. در حالی که سطح تحصیلات ، شغل ، وزن در شروع بارداری ، اضافه وزن در طول بارداری و جنس نوزاد با وزن نوزاد در هنگام تولد ارتباط معنی داری داشت، اما در آزمون آماری رگرسیون مرحله ای تنها وزن در شروع بارداری و سطح تحصیلات مادر به عنوان پیش گوی مناسب وزن نوزاد در هنگام تولد معنی دار بودند. با توجه به افزایش روز افزون سطح تحصیلات مادران ، امید است در آینده ای نزدیک کمتر شاهد به دنیا آمدن نوزادان کم وزن باشیم. یافته های این پژوهش اهمیت وزن مادر در شروع بارداری را به عنوان شاخصی برای تعیین در معرض خطربودن در مادران برای به دنیا آوردن نوزادان کم وزن می باشد.

سابقه و هدف: به دلیل عدم رضایت و موفقیت مورد انتظار از برنامه های کاهش وزن، یافتن رویکردهایی مانند مصاحبه انگیزشی که بتواند اثربخشی درمان های معمول را افزایش دهد، ضروری است. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی مصاحبه انگیزشی بر کاهش وزن افراد چاق یا دارای اضافه وزن انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی بود و با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه شاهد و در زمان های مختلف روی 40 فرد چاق یا دارای اضافه وزن ( نمایه توده بدن بیش از 25) در شرکت پلی آکریل اصفهان در سال های 88-1387 اجرا شد. افراد از طریق نمونه گیری تصادفی انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (20 نفر) و شاهد (20 نفر) تقسیم شدند. مداخله شامل پنج جلسه مصاحبه انگیزشی گروهی، به همراه برنامه کنترل وزن به گروه آزمایش ارایه شد. داده های به دست آمده از طریق اندازه گیری قد و وزن، با استفاده از آزمون های آماری آنالیز کوواریانس و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها : در گروه آزمایش (دریافت کننده مصاحبه انگیزشی) نسبت به گروه شاهد، کاهش وزن (P=0.001) و کاهش نمایه توده بدن (P=0.0001) پس از مداخله، بیشتر بود. گرچه با گذشت زمان، تاثیر معنی دار مصاحبه انگیزشی کمی کاهش یافت، ولی همچنان میزان کاهش وزن در گروه دریافت کننده مصاحبه انگیزشی بیشتر بود.نتیجه گیری: افزودن مصاحبه انگیزشی به برنامه های کنترل وزن معمول می تواند به کاهش وزن و نمایه توده بدن در افراد چاق یا دارای اضافه وزن منجر شود.

وزن نوزاد هنگام تولد در مرگ و میر نوزادان و دوران بعد از نوزادی عامل تعیین کننده مهمی محسوب می شود. افزایش وزن مادر در دوران بارداری یکی از عوامل مهمی است که بر وزن نوزاد موقع تولد و در نتیجه مرگ و میر و بیماریزایی نوزاد تاثیر می گذارد. هدف این تحقیق آن است که مشخص شود که چگونه تغییرات وزن مادر بر وزن نوزاد موقع تولد تاثیر می گذارد. تحقیق به روش توصیفی روی زنانی که از اول مهر 1376 تا پایان آذر 1377 در بیمارستان مهدیه زایمان کردند انجام گرفت. افراد مورد مطالعه 354 زن بودند که زایمان ترم داشتند و نتایج زیر به دست آمد: میانگین وزن موقع تولد نوزادان 3260 گرم و میانگین افزایش وزن مادر طی دوران بارداری 9.16 کیلوگرم بود. در زنان با حاملگی اول با افزایش وزن مادر طی دوران بارداری از احتمال تولد نوزادان با وزن کم موقع تولد (کمتر از 2500 گرم) کاسته شده، بر احتمال تولد نوزادان با وزن زیاد موقع تولد (بیشتر از 4000 گرم) افزوده گردید (P<0.0005) ولی در زنان چندزا این هماهنگی وجود نداشت و از نظر آماری معنی دار نبود.

چاقی یکی از مشکلات پرهزینه در سلامت جامعه است. چاقی کودکان می تواند سبب بروز مشکلات پزشکی در کودکی و بزرگسالی شود. با توجه به شیوع روزافزون چاقی و بار بیماری های ناشی از آن بر آن شدیم شیوع آن را در دانش آموزان دبستانی تهران به دست آوریم.در این مطالعه مقطعی، از بین مناطق 22 گانه شهر تهران پنج منطقه (شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز) و از بین آنها تعداد 20 دبستان و 1040 دانش آموز دختر دبستانی به صورت چند مرحله ای و با روش تصادفی ساده انتخاب شدند. قد و وزن کودکان به ترتیب بوسیله ابزار مدرج استاندارد در حالت ایستاده بدون کفش با دقت 0.1 سانتیمتر و وزن کودکان بدون کفش و لباس اضافه با ترازوی دیجیتال استاندارد با دقت 0.1 کیلوگرم اندازه گیری شده و نمایه توده بدنی هر فرد ثبت شد.میانگین سنی دانش آموزان 10.6 سال با انحراف معیار 0.71 سال بدست آمد. بر اساس معیار مرکز کنترل بیماریها، میزان چاقی در دانش آموزان دختر دبستانی 8.65 درصد، اضافه وزن 16.54 درصد، وزن طبیعی 61.25 درصد و لاغری 13.56 درصد به دست آمد. این میزان ها بر اساس معیار سازمان بهداشت جهانی نیز محاسبه شد که به ترتیب 8.26 درصد دانش آموزان چاق، 21.83 درصد دارای اضافه وزن، 62.21 درصد دارای وزن طبیعی، 5.87 درصد لاغر و 1.83 درصد بسیار لاغر بوده اند. با توجه به شیوع بالای اضافه وزن و چاقی در دانش آموزان دختر دبستانی و ارتباط معنی دار آن با سطح تحصیلات والدین ضرورت دارد اقدامات عاجل در راستای آموزش به کودکان و والدین آنها در رابطه با تغذیه صحیح، تغییر سبک زندگی و تحرک مناسب انجام گیرد.

مقدمه: میزان افزایش وزن در دوران حاملگی متغیر بوده و بستگی به وضعیت تغذیه مادر در زمان قبل از بارداری او دارد. بر اساس منابع پزشکی بین شاخص توده بدن مادر و میزان اضافه وزن در طی حاملگی ارتباط معکوس وجود دارد.هدف: بررسی وضعیت شاخص توده بدن قبل از بارداری و افزایش وزن مادر در این دوران.مواد و روش ها: بررسی بصورت مقطعی و با استفاده از اطلاعات پرونده های زنان حامله مراجعه کننده به مرکز بهداشتی درمانی روستایی شهرستان رشت در سال 1382 انجام گرفت. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی 480 پرونده از ده روستای مناطق مختلف شهرستان رشت انتخاب شدند. متغیرهای مورد بررسی شامل سن هنگام بارداری، وضعیت اشتغال، سطح تحصیلات، وزن قبل از بارداری، قد، شاخص توده بدن، افزایش وزن در دوران بارداری، رتبه حاملگی و وزن هنگام تولد نوزاد بودند. داده ها با آزمون های آماری کای دو، تست تی، آنالیز واریانس یک طرفه و همبستگی پیرسون در سطح معنی دار کمتر از 0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: با توجه به شاخص توده بدن %7.9 از مادران در محدوده لاغر، %45.4 در محدوده طبیعی، %46.7 در محدوده اضافه وزن قرار داشتند. میانگین شاخص توده بدن 26.2±5.2 و میانگین اضافه وزن دوران بارداری 9.2±4.1 با حداقل 0.5 و حداکثر 21 کیلوگرم بدست آمد. درصد نوزاد کم وزن %10.8 و در آزمون همبستگی بین شاخص توده بدن مادر و اضافه وزن دوران بارداری ارتباط معکوسی (r=-0.26, P=0.01) بدست آمد.نتیجه گیری: متوسط اضافه وزن در دوران بارداری در زنان لاغر بیشتر از زنان چاق بود. اما میانگین افزایش وزن در دوران حاملگی در کل موارد کمتر از میانگین توصیه شده در منابع پزشکی و درصد نوزادان کم وزن بیش از موارد گزارش ده کشوری بود که احتمالا ناشی از نبود الگوی مناسب تغذیه ای در دوران بارداری می باشد.

سابقه و هدف: امروزه اضافه وزن و چاقی در کودکان پیش دبستانی روند رو به افزایشی دارد. والدین از طریق اتخاذ سبک خورانش نقش بسزایی در وزن کودکان دارند. بنابراین هدف از انجام این مطالعه بررسی ارتباط میان سبک های خورانش مادران با شاخص نمایه توده بدنی کودکان بود. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در مهدکودک های شهر مشهد بر روی 261 مادر دارای کودک 6-2 سال انجام شد. تکمیل "پرسشنامه جامع سبک خورانش کودک" CFPQ (Comprehensive Feeding Practices Questionnaire) توسط پرسشگران آموزش دیده با مصاحبه از مادران انجام شد. قد و وزن کودک اندازه گیری شده و شاخص امتیاز Z نمایه توده بدنی برای سن (BAZ) توسط نرم افزارهای Plus WHO Anthro و WHO Anthro محاسبه گردید. یافته ها: میانگین±,انحراف معیار سنی کودکان مورد مطالعه 0/1±, 8/4 سال بود و حدود 45% از کودکان دختر بودند. نمایهBAZ در کودکانی که مادران آن ها تبعیت بالاتری از سبک خورانش محدودیت با هدف کنترل وزن داشتند نسبت به مادران با تبعیت پایین، به میزان 57/10 برابر در مدل تعدیل شده بیشتر بود (001/0>P). از سوی دیگر، مادران با تبعیت بالا از سبک خورانش مشارکت کودک در برنامه ریزی غذایی و الگوسازی در مقایسه با مادران با تبعیت پایین از سبک های فوق، خطر داشتن میزان بالا در نمایه BAZ کودکان به ترتیب به میزان 69% و 67% درصد در مدل تعدیل شده کاهش یافت (به ترتیب، نسبت شانس=56/0، فاصله اطمینان 95%=84/0-37/0، 005/0=P و نسبت شانس=57/0، فاصله اطمینان 95%=95/0-34/0، 032/0=P). میان سایر سبک های خورانش و نمایه BAZ ارتباط معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که سبک های خورانش مطلوب تر، با وضعیت بهتر نمایه BAZ و سبک های خورانش کمتر مطلوب با وضعیت ضعیف تر نمایه BAZ در ارتباط بودند.